Θλιβερή Αριστερά
Αριστεροί Βάνδαλοι
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εγκαινίασε στις 27 Αυγούστου την επέκταση του Μετρό της Θεσσαλονίκης προς Καλαμαριά με 5 νέους σταθμούς. Ένα πραγματικά χρήσιμο αλλά και υπέροχο δημόσιο έργο, κόσμημα για την πόλη της Θεσσαλονίκης και τους πολίτες της. Ο Π/Θ δικαίως αισθάνθηκε περήφανος καθώς επί ΝΔ, μέσα σε 7 χρόνια, ολοκληρώθηκε ένα καταπληκτικό και εξαιρετικά δύσκολο και πολύπλοκο δημόσιο έργο του πέρασε κυριολεκτικά από 40 κύματα. Δε χρειάζεται να εξιστορήσουμε εδώ τις περιπέτειες αυτού του έργου, τα αίτια και τους υπεύθυνους. Πρόκειται για άθλο που εκπληρώθηκε χάρις στην ισχυρή πολιτική βούληση. Το υπογράμμισε με εμφατικό τρόπο ο κ. Αλέξανδρος Εξάρχου, πρόεδρος του ΔΣ και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου εταιρειών AKTOR που ευχαρίστησε τους ανθρώπους του Ομίλου και την εταιρεία Hitashi για τις προσπάθειές τους, τονίζοντας ότι παραδίδει στην πόλη «το πιο σύγχρονο μετρό της Ευρώπης».
Ο Π/Θ διαχώρισε τα εγκαίνια της επέκτασης του Μετρό προς την Καλαμαριά από την επικείμενη παραδοσιακή άνοδο στη ΔΕΘ και τις κατά παράδοση εξαγγελίες που αναμένονται, λόγω πολιτικής συγκυρίας, με μεγάλο ενδιαφέρον. Ήθελε, ορθώς, να υπογραμμίσει ότι τα μεγάλα έργα δεν πρέπει να αποτελούν επίδικα περιττής πολιτικής διαμάχης. Διότι, η ολοκλήρωση του έργου αποτελεί και την απαρχή σχεδιασμού και τα συναφή για την επέκτασή του σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως, άλλωστε, έγινε και στην περίπτωση του μετρό της Αθήνας. Φυσικά, υπάρχει και δέσμη εκκρεμών προβλημάτων συναφών με το μετρό που πρέπει να επιλυθούν. Ορθώς επισημαίνονται αλλά και υπερτονίζονται ακριβώς για να μειώσουν την τεράστια σημασία του έργου.
Μιζέρια, Φθόνος, Αμηχανία
Θλιβερές, αμήχανες και μίζερες ήταν κυρίως οι αντιδράσεις των κομμάτων της Αριστεράς δείγμα όχι μόνο της προβλέψιμης στάσης τους, μια και ανθεί μόνο σε συνθήκες εξαθλίωσης, αθλιότητας και ακραίας πόλωσης, αλλά και της αξεπέραστης τοξικότητας που διέπει τις κομματικές σχέσεις, σχεδόν εχθρικές, με τις προβλέψιμες συνέπειες. Αντιλαμβάνεται δε κανείς την αμηχανία των κομμάτων της αντιπολίτευσης όταν ο Π/Θ δέχτηκε όλα τα αιτήματα του Δημάρχου της πόλης Στέλιου Αγγελούδη.
Ο μεν Καπετάν Αλέξης Καραμήτρος της ΕΛΑΣ, όπως αποκαλεί η στήλη «Πανδώρα» των Νέων τον Αλέξη Τσίπρα, δε δικαιούται φυσικά δια να ομιλεί, διότι ο ίδιος, εκπαιδευμένος στην πολιτική απάτη, εγκαινίασε στις 29/12/2018, ένα έργο, το μετρό, που δεν υπήρχε, παρά σε μουσαμάδες. Φωτογραφία του μάλιστα τον φέρει να κοιτά στο τούνελ με κάποιο αθώο βλέμμα προσδοκίας περιμένοντας δήθεν κάποιο συρμό να διέλθει. Φευ!! Δεν ήρθε, όπως ο Γκοντό. Κρείττον σιγάν.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ αρκέστηκε να υπογραμμίσει και τη συμβολή του κόμματος στο έργο αλλά και να επικεντρώσει τις «ανησυχίες» του στις μελλούμενες επεκτάσεις!! Το κόμμα του Μέλλοντος.!!
Ο ΣΥΡΙΖΑ, υπό τη νέα ηγεσία του, το γνωστό του «ναι μεν αλλά». Οι ίδιοι που έκαναν τα πάντα για να ματαιώσουν το έργο λόγω των «αρχαίων» διαμαρτύρονται σήμερα για την καθυστέρηση ολοκλήρωσής του και το αυξημένο κόστος. Ψιλά γράμματα!!
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η Ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων στο Μετρό Θεσσαλονίκης την ημέρα των εγκαινίων η οποία διανθίζεται, μεταξύ άλλων, με αυτούσια πολιτικά συνθήματα του ΚΚΕ, από «τα κέρδη (του Μεγάλου Κεφαλαίου) η ζωή μας» μέχρι τους «πολεμικούς εξοπλισμούς» και το εγκληματικό ΝΑΤΟ. Άλλωστε, ο κ. Κουτσούμπας, ο γγ του ΚΚΕ, ροανήγγειλε ότι ο λαός θα κάνει «τις δικές του αγωνιστικές εξαγγελίες» στη ΔΕΘ. Όλα τα άλλα δεν έχουν καμιά σημασία αρκεί να ζεσταθούν οι μηχανές των τρακτέρ.
Δεν ήταν καλύτερη η υποδοχή των εγκαινίων από ορισμένα, υποτίθεται «έγκυρα», μέσα του έντυπου Τύπου, πειθόμενα προφανώς στα πολιτικά ρήματα των αφεντικών τους.
Το γεγονός ήταν σχεδόν ανύπαρκτο στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της επόμενης ημέρας (28/8) μολονότι επρόκειτο για ένα σημαντικό και μνημειώδες δημόσιο έργο με συγκεκριμένη επίμαχη ιστορία. Επί παραδείγματι, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» έψαχνε κανείς με φακό στην πρώτη σελίδα για να εντοπίσει την είδηση δυο αράδες όλες κι όλες στο πάνω μέρος, ενώ στο κέντρο της πρώτης σελίδας δέσποζε τεράστια φωτογραφία για την κατεδάφιση του κτιρίου Μπάντμιντον στην Αθήνα. Τέτοια προσοχή στην «συμπρωτεύουσα»!. Στη ναυαρχίδα της λεγόμενης «Δημοκρατικής Παράταξης» το θέμα απουσίαζε εντελώς από την πρώτη σελίδα. Το σχετικό σχόλιο του υπεύθυνου της στήλης «Στίγμα» την προηγουμένη, που συνήθως είναι ακριβοδίκαιος, είχε τίτλο «Μετρό στη μισή πόλη» και το μόνο που βρήκε να πει ήταν γιατί ο σχεδιασμός του μετρό άφησε έξω άλλες μεγάλες περιοχές, ήτοι τις λαϊκές συνοικίες της πόλης!. Με το «λαό» των συνοικιών, όχι με τους πλούσιους των μπουτίκ του κέντρου της πόλης. Μάλλον φθηνό, άσχετο κι αμήχανο επιχείρημα.
Στα αντίστοιχα κυριακάτικα έντυπα των εν λόγω μικντιακών συγκροτημάτων μάταια ψάχνει κανείς για κάποια σοβαρή αναφορά, έστω μια φωτογραφία.
Αυτή ήταν η κάλυψη από τα ΜΜΕ, τα έντυπα τουλάχιστον, που κατά τα άλλα «ελέγχει» ο Μητσοτάκης, αιώνια αιτία της ισχνής δημοσκοπικής επίδοσης των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Βέβαια, η Δήμαρχος Καλαμαριάς, η κα Χρύσα Αράπογλου, που αν δεν κάνω λάθος ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, γιόρτασε δεόντως το γεγονός με λαϊκή συγκέντρωση μετά μουσικής, «εν χορδαίς και οργάνοις», που λέμε, προσδοκώντας προφανώς στα οφέλη της γραμμής για το Δήμο της.
Προσέτι, ο Π/Θ κατηγορήθηκε και για «προεκλογική φιέστα». Δηλαδή, εφόσον το έργο περατώθηκε τώρα, πότε ακριβώς έπρεπε να το εγκαινιάσει; το 2028;
Είναι τέτοια η πολιτική ένδεια των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τόσο απύθμενο το μίσος προσωπικά εναντίον του Π/Κ που χρωματίζει κάθε στάση τους σε όλα τα θέματα, από τα πιο σοβαρά μέχρι τα πιο ασήμαντα, ώστε θα ήταν ίσως χρήσιμο και διδακτικό να υπομνήσει κανείς κατ’ αναλογία ορισμένα γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος.
Στις 29/1 του 2000 ο τότε Π/Θ Κώστας Σημίτης εγκαινίασε τις γραμμές 2 και 3 του μετρό. Η Γραμμή 2 (Σύνταγμα-Σεπόλια) συνολικού μήκος 10,6 χλμ με 7 σταθμούς και η Γραμμή 3 (Εθνική Άμυνα-Σύνταγμα) μήκους 7,6 χλμ με 7 σταθμούς. Σύνολο 18,2 χλμ με 24 σταθμούς.
Δεν το λες και «μισή Αθήνα».
Στα εγκαίνια είχε παραβρεθεί και ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κώστας Καραμανλής, ο οποίος σε σύντομη δήλωσή του υπογράμμισε το ρόλο της ΝΔ στην ανάπτυξη του έργου και σημείωσε ότι «πρόκειται για μια καλή αρχή». Και ήταν.
Οι βουλευτικές εκλογές έγιναν λίγους μήνες αργότερα, συγκεκριμένα στις 9 Απριλίου 2000. Να ήταν, άραγε, «προεκλογική φιέστα»;
στα εγκαίνια στις 29/1/2000. Οι συρμοί της πρώτης γενιάς δε διέθεταν σύστημα κλιματισμού στο χώρο των επιβατών. Δεν είχαν τότε συνειδητοποιηθεί τα προβλήματα της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής.
Οι Βάνδαλοι έχουν όνομα και ταυτότητα
Δεν είναι μόνο τα ανωτέρω, που φανερώνουν την πολιτική ένδεια, ποταπότητα και αμετροέπεια των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Δεν πέρασε μια μέρα λειτουργίας του μετρό και το άσβεστο πολιτικό μίσος εναντίον της κυβέρνησης και του δημόσιου χώρου εκδηλώθηκε με απαίσιο, άθλιο γκραφίτι στο σταθμό «Αρετσού». Έχει σημαντικό ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πώς μεταδόθηκε η είδηση αυτή. Συμπαθέστατη και ικανότατη δημοσιογράφος της ΕΡΤ σηκώνεται από τη θέση της για να δώσει το λόγο στον ανταποκριτή στη Θεσσαλονίκη για το γεγονός αυτό, λέγοντας, ατυχώς, «το ματιάσαμε το μετρό» κι ότι «περιττεύουν τα λόγια και οι χαρακτηρισμοί». Γιατί περιττεύουν; Κάποιοι, προφανώς, το έβαλαν «στο μάτι», δεν το «μάτιασαν» το βανδάλισαν. O ανταποκριτής αναφέρθηκε σε κάποιους «επιτήδειους» που άφησαν εμφανώς την «ταγκιά» τους, ήτοι την υπογραφή τους, την ταυτότητά τους, που έχει, όπως εκτίμησε, οσμή «αντι-εξουσιαστών», άλλος ένας εφευρετικός ευφημισμός για να μη λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους.
Να μη γνώριζαν οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ την ταυτότητα της υπογραφής αυτής; Δεν αποκλείεται, μολονότι δεν είναι καθόλου δύσκολη η αποκρυπτογράφησή της. Ήταν τα γνωστά 4 αριθμητικά στοιχεία 1312 επί των τοίχων που αντιστοιχούν στα γράμματα της αγγλικής αλφαβήτου ACAB, ήτοι «All Cops Are Bastards», δηλαδή «Όλοι οι Μπάτσοι είναι Καθάρματα». Πρόκειται για να αναρχοκομμουνιστικό σύνθημα με μακρά παγκόσμιας εμβέλειας αλλά και «μακρά ιστορία». Βρίθει στους τοίχους των Εξαρχείων. Δεν είναι αστείο, δεν πρόκειται για «τα παιδία παίζει» για να σκοτώσουν την ανία τους. Πρόκειται για οργανωμένες ιεραρχικά πολιτικές ομάδες κρούσης, εχθρούς της δημοκρατίας και της ελευθερίας με συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους που επιδιώκουν να τους κατακτήσουν δια του βανδαλισμού και της βίας.
Τέτοια γεγονότα πρέπει να αναφέρονται με το όνομά τους τουλάχιστον από τα Δημόσια ΜΜΕ, ιδιαίτερα μάλιστα όταν φέρουν ευκρινέστατη υπογραφή, δηλωτική συγκεκριμένης πολιτικής ταυτότητας. Έχει κάποια λογική η αποφυγή αναφοράς στην πολιτική τους ταυτότητα όταν οι ίδιοι φροντίζουν να την προβάλλουν απανταχού με τόσο χυδαίο και ποταπό τρόπο βανδαλίζοντας και ρυπαίνοντας δημόσιο χώρο;